Skip to content →

Category: Technology

[จดไว้กันลืม] ลง OpenOffice.org 3.2 บน Ubuntu

การทำอะไรต่างด้วย terminal เป็นวิธีที่สะดวก และทำตามวิธีการง่าย แต่ข้อเสียคือ ผมจำไม่ค่อยได้ เพราะไม่ได้ทำอะไรเป็นประจำ ไม่ได้มีพื้นฐานด้านนี้ (แต่ก็ยังเสือกใช้) ก็ขอจดไว้ในนี้ด้วยแล้วกัน

วิธีมาจากคุณ kids ใน ubuntuclub forum (จริงๆ มันก็คงมีหลายวิธี แต่ทำๆ แล้ววิธีนี้มัน simple สุดละ ทีแรกลองทำตามนี้แล้วงงๆ ไม่รู้ไปโง่อะไรตรงไหน)

  1. ดาวน์โหลดตัวที่เป็น .deb มา แตกไฟล์ (extract)
  2. เอาของเก่าออกด้วย sudo apt-get remove openoffice*.*
  3. ติดตั้งด้วย sudo dpkg -i ~/Desktop/OOO320_m12_native_packed-1_en-GB.9483/DEBS/*.deb (อันนี้คือถ้าแตกไว้บน Desktop และใช้ en-GB ถ้าใช้ภาษาอื่นอย่าง en-US ก็เปลี่ยนตามนั้น)
  4. ลงเมนู sudo dpkg -i ~/Desktop/OOO320_m12_native_packed-1_en-GB.9483/DEBS/desktop-integration/openoffice.org3.2-debian-menus_3.2-9472_all.deb (เปลี่ยนสถานที่และภาษาเช่นเดิม)
Comments closed

ทดสอบ ThaiKeys for E72 บน E63

ในกลุ่มคนใช้โทรศัพท์มือถือโนเกียรุ่น E71 E63 และ E72 ต่างก็เจอปัญหาเดียวกันคือการพิมพ์ภาษาไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพิมพ์สระ ปัญหาแรกคือ การพิมพ์สระนั้นจะต้องกดปุ่ม Chr หรือ Sym ในลักษณะเดียวกับการใส่สัญลักษณ์ (คล้ายๆ กับมือถือโนเกียที่มี numbad 12 ปุ่มทั่วไป) ซึ่งค่อนข้างเสียเวลา (แม้จะมีปุ่มแบบลื่นปื้ดแบบ E72 ก็ตาม อันนี้คนใช้เขาว่ามา) ปัญหาที่สองคือ บางทีเวลากดไอ้ปุ่ม Chr หรือ Sym เพื่อใส่สระเนี่ย มันกลับไม่มีสระใ้ห้เลือกใส่ ปัญหานี้จะเกิดขึ้นเป็นราย application ไป (จากการสังเกตโดยส่วนตัว เหมือนว่าจะเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นกับ nonnative app เสียส่วนใหญ่)

เพื่อนร่วมคณะของผมที่ใช้ E72 และได้ไปมีตติ้งกับคนใช้ E72 มา เอามือถือเขามาให้ดูแล้วโชว์การใส่สระรูปแบบใหม่ โดยบอกว่า มีคนเขาเขียนโปรแกรมขึ้นมา แล้วมาแจกตอนมีตติ้ง เดี๋ยวจะปล่อยให้ดาวน์โหลดทีหลัง อาจจะใช้กับ มือถือลูกเมียน้อยอย่าง E63 ได้ด้วย

และตอนนี้มันก็ออกมาแล้ว โปรแกรม ThaiKeys for E72 โดยคุณนู๋เนย จากชุมชนผู้ใช้ E72 ผมก็ได้โอกาสเอามาทดสอบเสียที

ก่อนอื่น ในหน้านั้นมีวิธีการ ที่บอกให้ดาวน์โหลดมา แล้วเอาไป sign แล้วจึง install ได้ แต่ผมก็พบว่าวิธีนี้ไม่ได้ผล ปรากฏว่ามีอีกวิธีหนึ่งที่ปรากฏในคอมเมนต์โดยคุณ pookij วิธีนี้ใช้ได้ครับ

จากการทดลองใช้บน E63 สรุปได้คร่าวๆ ดังนี้

  • คำสรุปที่น่าจะชัดเจนที่สุดคือ มันใช้กับ E63 ไม่ได้ครับ เวลากด Chr มันแสดงตารางขึ้นมาปกติ แต่จะสามารถกดได้จริงไม่กี่ตัว ตัวที่ไม่สามารถใช้ได้ เวลากดไปแล้วจะขึ้นตัวอักษรของคึย์นั้นตามปกติ ไม่ใช่สระ ทั้งหมดเป็นตัวที่อยู่ตรงกลางๆ (ในภาพด้านล่าง ตัวที่ใช้ไม่ได้คือตัวที่เน้นเป็นสีขาว ภาพแปลงจากภาพในหน้าดาวน์โหลดโปรแกรม)

  • การเปลี่ยนภาษาด้วย Shift+Chr ยังคงทำได้ตามปกติ แต่แบบ Chr+Space ก็ใช้ได้เช่นกัน (ใช้ E63 ใช้ชื่อปุ่ม Chr)
  • การเรียก Symbol dialog ปกติด้วย Shift ตามด้วย Chr ตามด้วย spacebar สามารถใช้งานได้
  • การเปิดปิดการใช้งานในหน้า UI สามารถใช้ได้

เดาว่าใน E71 ซึ่งเป็นรุ่นก่อนหน้า E72 ก็น่าจะใช้ไม่ได้ เพราะระบบของ E71 กับ E63 ค่อนข้างเหมือนกันมากกว่า E72

2 Comments

In Search for a Twitter Application

To find a Twitter client that properly serves my Tweeting behaviours is actually not easy. This has been my problem for both my laptop and my mobile.

For my laptop, two most crucial criteria are:

  • Work on Ubuntu 9.10, and
  • Display Thai script properly.

I don’t care whether it is native Linux, on Adobe AIR, or a browser extension. However, these two criteria together rule out many decent Adobe AIR applications, including TweetDeck, Twhirl, and many others. TweetDeck shows only boxes, even with International Font selected. Twhirl displays the main characters, but the upper and lower vowels are missing, making it too difficult to comprehend.

Some AIR applications make it through these two criteria. Spaz, Ada, and Snitter are ones I have found. However, Snitter seems to have some problem with the display, making it quite messy. Spaz and Ada are quite good. I actually used Spaz for some time.

Apart from AIR application, another good Twitter client is Echofon for Firefox, formerly known as TwitterFox. TwitterFox was actually the client I used from the beginning. I used only TwitterFox until my Firefox 3.5 crashed regularly on Windows 7 RC, so I started to use AIR-based apps. I didn’t return to it even I came back to Linux because I was irritated by the fact that it couldn’t display more than 20 tweets. (This has been improved.)

Some may ask about native Linux apps. There are some, but they usually lack useful features. I tried them once, and they didn’t even have the (old-style) Retweet.

Right now I want to add another criterion. It’s not as crucial as the first two, but I really want it. It is:

  • support the new official Retweet function.

I actually really like the new Twitter’s own Retweet. However, none of the applications I have mentioned passed these three criteria together. Echofon displays new RT, but can’t use official RT from it.

Yesterday I finally found some applications that pass all these three. They are Google Chrome extensions.

I already had Google Chrome for Linux beta installed, so I tried installing the extensions. The installation worked well. However, when I tried to use it, Chrome just shut itself down. This happened to all three extensions I tried: Chrowety, Tweetings, and Twopup.

Today I installed Chrome from the developer channel instead of the official beta. The extensions actually work, and it quite impressive, but I have another problem. The web pages blinks. Very often. That substantially disturb my web browsing, and I just can’t work on it.

4 Comments

ไม่เข้าใจ ทำไมต้อง Word?

ตอนนี้ผมสงสัยอะไรอย่างหนึ่งครับ

ผมอยากรู้ว่า มันมีเหตุผลดีๆ อะไรไหม ที่เราจะทำแบบฟอร์ม เช่น ใบสมัครต่างๆ ที่เราต้องกรอกข้อมูลเข้าไป (ประเภท ชื่อ ที่อยู่ การศึกษา บลาๆๆ) โดยให้เป็นรูปแบบไฟล์ Word แบบธรรมดา (ไม่ใช่แบบที่ออกแบบไว้ให้คนรับกรอกได้เลย) ที่สงสัยเพราะ ผมเห็นว่า องค์กรหลายๆ แห่ง ทั้งรัฐและเอกชน distribute เอกสารในรูปแบบนี้

ผมอยากรู้ว่า คนส่วนใหญ่ สามารถกรอกข้อมูลเข้าไปในฟอร์มที่เป็นเอกสาร Word ธรรมดาๆ กันได้หรือเปล่า แต่โดยส่วนตัว ผมไม่รู้สึกว่า ไฟล์แบบนี้มันทำให้สามารถกรอกข้อมูลเข้าไปได้ เพราะการพยายามกรอกข้อมูลเข้าไปโดยคงแบบฟอร์มไม่ให้มันเพี้ยน มัน costly มากเกินไป

ผมอยากแบ่งการกรอกแบบฟอร์มเหล่านี้เป็นสองแบบคร่าวๆ คือ การพรินต์ออกมาแล้วกรอกด้วยมือ เพื่อส่งเป็น hard copy (หรือสแกนส่งออนไลน์) กับการกรอกแบบอิเล็กทรอนิก (เพื่อส่งออนไลน์ หรือเพื่อความเรียบร้อยเมื่อพรินต์ออกมา)

สมมติว่าตั้งใจให้เอกสารถูกพรินต์ออกมากรอกด้วยมือ ไฟล์เวิร์ดก็ไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุด เพราะเป็นตัวเลือกที่มีความเสี่ยงต่อการผิดเพี้ยนเมื่อเปิดต่างเครื่อง (เอาแค่ใช้บนโปรแกรมของไมโครซอฟท์ด้วยกันก็มีโอกาสเพี้ยนแล้ว ยิ่งข้ามระบบปฏิบัติการยิ่งแล้วใหญ่) ตัวเลือกที่เหมาะกว่าน่าจะเป็น PDF เพราะตัวเอกสารไม่จำเป็นต้องมีการแก้ไข ความผิดเพี้ยนต่ำ และเปิดข้ามระบบได้สบายๆ (สำหรับองค์กรส่วนใหญ่แล้ว marginal cost ของการแปลงเอกสารจาก Word เป็น PDF น่าจะต่ำมาก เพราะน่าจะต้องมีเครื่องมือสำหรับสร้าง PDF อยู่แล้ว)

ถ้าตั้งใจให้กรอกบนเครื่อง ไม่ว่าจะเพื่อให้พรินต์ออกมาเรียบร้อยสวยงาม หรือเพื่อส่งออนไลน์เลยก็ตาม ไฟล์เวิร์ดธรรมดาๆ (เน้นว่าธรรมดาๆ) ก็ไม่ใช่ไฟล์ที่เหมาะอยู่ดี เพราะมันไม่แยกระหว่างส่วนที่ให้เรากรอกกับส่วนที่เป็นตัวฟอร์ม (คำถาม) ตัวเลือกอื่นสำหรับการนี้ เท่าที่นึกออกก็มีการทำเอกสารเวิร์ดแบบที่ให้ผู้รับกรอก หรือทำเป็นไฟล์ PDF แบบที่ให้ผู้รับกรอก ซึ่งทั้งสองแบบ มัน costly สำหรับฝั่งผู้สร้างเอกสารกว่าแน่ๆ (สำหรับด้านผู้รับ เข้าใจว่าส่วนใหญ่ไฟล์เวิร์ดน่าจะสะดวกกว่า เพราะโปรแกรมมาตรฐานที่ใช้อ่าน PDF อย่าง Adobe Reader ไม่สามารถเซฟเอกสารหลังจากกรอกฟอร์มได้ สามารถพรินต์ได้อย่างเดียว)

เหตุผลดีๆ ที่พอจะนึกออกสำหรับการทำแบบนี้ ก็คือ ต้องการคงไว้ทั้งความสามารถในการการพรินต์ออกมาเขียนและการกรอกบนคอมพิวเตอร์ โดยไม่เพิ่มความยุ่งยากของผู้สร้างเอกสาร ซึ่งผลก็คือ มันเลยออกจะไม่ได้เรื่องทั้งสองทาง (อันนี้มองในแง่ดีนะครับ ถ้ามองในแง่ร้ายหน่อยก็คือความมักง่ายล่ะครับ)

สำหรับส่วนตัวผมเอง ก็อยากบอกว่า ถ้าไม่คิดจะทำเป็น fillable form (ไม่ว่าจะแบบ Word หรือ PDF) ก็ช่วยทำมาเป็น PDF เถอะครับ (อย่างน้อยมีให้เลือกก็ยังดีนะครับ)

9 Comments

กระทู้ร้อน Document Format

กำลังมีกระทู้ร้อนอยู่ในพันทิปครับ (ไม่ได้อ่านเป็นประจำหรอก แต่ก็บังเอิญเห็น) ว่าด้วยเรื่อง format เอกสารสำหรับการส่งวิทยานิพนธ์ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

เนื่องจากกระทู้ยาวมาก และเห็นคนหลงประเด็นไปก็เยอะมาก ก็เลยอยากจะลองเอามาสรุปให้ย่อยง่ายดู

  1. พื้นฐานที่สุดเลย  format ที่พูดถึงในกระทู้ หมายถึง format ทางดิจิทัล พวกรูปแบบไฟล์ต่างๆ ไม่ใช่รูปแบบหน้าเอกสาร (โอเค มีเรื่องฟอนท์ที่เกี่ยว แต่ก็เป็นประเด็นรองกว่า และไม่ได้ตั้งใจโจมตีนโยบายเรื่องการจัดหน้าของวิทยานิพนธ์แต่อย่างใด)
  2. ประเด็นที่ถูกยกขึ้นมา คือเรื่องการต้องส่งงานเป็นไฟล์ .doc ของ Microsoft Word 2003 โดยใช้ฟอนท์ Angsana New
  3. in contrary to popular belief, Microsoft Word ไม่ใช่ทั้ง (1) ของฟรี ไม่ว่าจะความหมายในบัญชีหรือเศรษฐศาสตร์ก็ตาม (2) โปรแกรมชนิดเดียวที่ใช้ในการจัดเอกสาร โดยเฉพาะเอกสารวิชาการ ถึงแม้ว่ามันจะครองตลาด word processor สูงมากก็จริง แต่ถ้านับ LaTex เข้ามาด้วย LaTex เป็นรูปแบบการทำงานที่มีจำนวนผู้ใช้อย่างมีนัยสำคัญในแวดวงวิชาการสากล
  4. in contrary to popular belief เช่นกัน ฟอนต์ Angsana New เป็นฟอนต์ลิขสิทธิ์ของไมโครซอฟท์ และไม่ได้เป็นฟอนต์เดียวที่ดู “เรียบร้อย”
  5. ประเด็นสำคัญคือ ทั้งการบังคับรูปแบบไฟล์ และการบังคับฟอนต์ นำไปสู่การบังคับให้ใช้ผลิตภัณฑ์ของเพียงระดับเดียวในทุกระดับ ตั้งแต่ระดับระบบปฏิบัติการวินโดวส์ เพราะทั้ง Office 2003 และฟอนต์ Angsana New ใช้ได้เพียงบนวินโดวส์ อันแรกในเชิงเทคนิค อันที่สองในเชิงกฎหมาย (note: ถึงแม้ว่าวินโดวส์จะครองส่วนแบ่งการตลาดสูงมาก แต่ก็ยังไม่ใช่สินค้าเดียวที่มี significant number of users)
  6. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในฐานะหน่วยงานภาครัฐ (ครั้งสุดท้ายที่ดู รู้สึกว่าม.เกษตรจะยังเป็นนะครับ) ไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะบีบบังคับให้ประชาชนเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ของผู้ผลิตเพียงรายใดรายหนึ่ง (อีกครั้งว่า ไมโีึีครซอฟท์ไม่ใช่ผู้ผลิตรายเดียว) เพราะเป็นการผิดบทบาทของรัฐที่ควรสนับสนุนให้เกิดการแข่งขันในตลาด ไม่ใช่การผูกขาด (อธิบายให้ละเอียดขึ้นคือ เอกชนจะใช้อะไรก็ใช้ไป หน่วยงานรัฐจะใช้อะไรเป็นการภายในก็ใช้ไปก็ยังรับได้ แต่ส่วนที่ติดต่อกับประัชาชน ไม่ควรมาบีบให้ประชาชนต้องใช้เพียงรายเดียว)
  7. ถ้าจะให้ขยายความปัญหา ก็จะบอกว่า หน่วยงานของรัฐที่มีหน้าที่รับผิดชอบด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ก็พยายามพัฒนาหรือส่งเสริมการใช้มาตรฐานที่ไม่อิงกับผู้ผลิตรายใดรายหนึ่ง ทั้งการสนับสนุนซอฟต์แวร์เสรี ไหนจะมีฟอนต์ที่ดูดีสวยงามเรียบร้อยและไม่ติดลิขสิทธิ์ใครให้ใช้งานได้ฟรี แต่หน่วยงานรัฐหน่วยอื่น กลับห้ามใ้ช้ ช่างเป็นการทำงานของหน่วยงานรัฐที่มีประสิทธิภาพเสียนี่กะไร
  8. การไม่ยึดติดกับไฟล์ Word ไม่เท่ากับว่า จะต้องไปยึดกับอย่างอื่นอย่าง .odt แทน ตัวเลือกที่เป็นไปได้คือ ยอมรับมากกว่าหนึ่งอย่าง นั่นคือ ใครอยากใช้ Microsoft ก็ใช้ไป แต่ก็มีทางเลือกอื่นที่เป็นมาตรฐานสำคัญด้วย อีกตัวเลือกหนึ่งคือ ใช้รูปแบบไฟล์ที่ สร้างง่าย สร้างได้จากทุกระบบ และเปิดได้จากทุกระบบโดยมีโอกาสผิดเพี้ยนต่ำมาก ซึ่งก็คือ PDF (ซึ่งไม่ควรมีใครในด้านวิชาการไม่รู้ไฟล์ประเภทนี้) ซึ่งลักษณะจำกัดของ PDF คือ แก้ไขไม่ได้ (การแก้ไขไม่ได้นี่แหละ ทำให้มันไม่เพี้ยน ! เพราะถ้าแก้ได้ก็มีโอกาสเพี้ยน) คำถามคือ แล้่วส่งวิทยานิพนธ์ไป คนอ่านต้องการความสามารถในการแก้ไขได้จริงๆ หรือ?

ความคิดเห็นส่วนตัว

ผมเองเคยคิดเรื่องแบบนี้มาพอสมควร และคิดจะเขียนบทความเรื่องการส่งเสริมการผูกขาดของภาครัฐจากเรื่องแบบนี้ด้วย (เคยพยายามลองเปิดกฎหมายเกียวกับ anti-competition ของไทย แต่หามาตราที่เกี่ยวข้องไม่เจอ)

สำหรับผม หน่วยงานรัฐอาจสามารถเลือกใช้งานจากเอกชนรายใดรายหนึ่งได้ โดยเลือกวิธีที่ efficient ที่สุดในการทำงาน แต่ในส่วนที่ติดต่อกับประชาชน ผมเห็นว่าไม่สมควรที่จะบังคับให้ประชาชนต้องเลือกตามหน่วยงานรัฐในแง่ที่ว่า ต้องใช้ผลิตภัณฑ์ตัวเดียวกันเป๊ะๆ นั่นคือ หน่วยงานรัฐอาจทำสื่อเป็น CD แต่ไม่ควรทำ CD ที่เปิดได้กับเฉพาะเครื่องเล่นของบริษัทเดียว เช่นเดียวกัน หน่วยงานรัฐอาจรับสื่อจากประชาชนเป็น CD แต่ไม่ควรเป็น CD ที่ผลิตได้จากเครื่องเขียนแผ่นของบริษัทเดียว หรือไม่ควรเลือกรับเฉพาะรูปแบบที่จำกัด (อย่างถ้าหน่วยงานรัฐบอกว่า จะรับภาพโดยใส่ MemoryStick ของ Sony มา แล้วคนใช้ยี่ห้ออื่นๆ ล่ะครับ?)

ในกรณีนี้ มันเหมือนกับว่า มหาวิทยาลัย ฮ. บังคับให้นิสิตนักศึกษา เขียนข้อสอบด้วยปากกายี่ห้อหนึ่ง สมมติว่าชื่อ A สมมติต่อไปอีกว่า ปากกายี่ห้อนี้ ราคาแพง แต่มหาวิทยาลัยซื้อมาให้ใช้ฟรี แล้วบอกว่า เพราะหมึกของปากกายี่ห้อ A เท่านั้น ถึงจะเข้าเครื่องอ่านข้อสอบของมหาวิทยาลัยได้ (สมมติอีกว่ามหาวิทยาลัยใช้ หรือจะสมมติแบบน่าเกลียดกว่านั้นหน่อย ก็บอกว่า อาจารย์มหาวิทยาลัย ฮ. ไม่สามารถอ่านหมึกจากปากกายี่ห้ออื่นได้)

ถามว่า มัน efficient จริงๆ หรือ? และความง่ายในฝั่งมหาวิทยาลัย คุ้มหรือเปล่ากับการทำลายการแข่งขันในตลาด? (ซึ่งต้องมองอีกว่า ตลาดนี้ แข่งขันหรือผูกขาดแล้ว efficient กว่า โดยส่วนตัวผมยังมองว่า ถึงตลาดนี้จะมีลักษณะ natural monopoly อยู่บ้าง แต่การพัฒนาในตลาดเบราว์เซอร์อย่างก้าวกระโดดหลังสงครามเบราว์เซอร์รอบสอง สนับสนุนมุมมองฝั่งการแข่งขัน) และนอกจากมองด้าน efficiency แล้ว หากมองด้าน distribution หรือ fairness ถามว่าการทำอย่างนี้ ยุติธรรมหรือเปล่า์?

หมายเหตุ: มีเรื่องนึงติดใจมากเลยครับ ผมว่าการยอมรับการละเมิดลิขสิทธิ์น่ะเรื่องนึงนะครับ แต่การพยายามส่งเสริมโดยรัฐหรือการมองความพยายามแก้ปัญหาเป็นเรื่องงี่เง่า (โดยไม่ได้มีเหตุผลนอกจากว่า ก็แล้วจะทำไม — ถ้าเป็นอย่างพวก Pirate Party ผมยังมองได้ว่าเป็นด้าน ideological) เป็นเรื่องที่น่าเศร้าจริงๆ

หมายเหตุ 2: ผมอาจจะ bias เพราะผมเองก็ไม่ใช่ Microsoft Office ในเครื่องของตัวเอง แต่ผมไม่คิดว่าการใช้เป็นเรื่องงี่เง่า และผมก็ยังยอมรับว่ามันดีกว่าในหลายๆ ด้าน (ที่ไม่ใช่ bandwagon effect) สาเหตุที่ผมไม่ใช้ สามารถสรุปด้วยคอนเซปต์ cost-benefit analysis ได้โดยง่ายว่า ผมไม่ใช้เพราะ marginal benefit < marginal cost (โดยตัดตัวเลือก piracy ที่ผมหลีกเลี่ยงออกไป ซึ่ีงถ้าเอามาคิด จะทำให้การตัดสินใจนี้ irrational ทันที แต่ consumer ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลนี่?)

19 Comments

ภาษาไทยบน full keyboard

คนที่ได้พบหน้ากันในช่วงที่ผ่านมาก็ได้ทักทายถึงสิ่งแปลกปลอมใหม่ของผม นั่นคือโทรศัพท์มือถือ Nokia E63 ที่เข้ามาแทนที่ Motorola L6 ซึ่งหมดสภาพไปเรียบร้อยแล้ว

Nokia E63 on my mousepad
Nokia E63 on my mousepad

หลังจากใช้มือถือเครื่องนี้มาได้ราวสองอาทิตย์ ผมพบว่า สิ่งเดียวที่ผมคิดถึงจาก Motorola L6 ที่แสนจะ lame เครื่องนั้นก็คือ การพิมพ์ภาษาไทยครับ

ถึงแม้ L6 จะแสนบอบบางขนาดวางแรงๆ ก็ดับได้ แถมสิ่งต่างๆ ดูแฟนซีแต่ใช้งานจริงแล้วไม่ productive แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เลวร้ายคือ การพิมพ์ภาษาไทย

ผังตัวอักษรภาษาไทยบน numpad ของ L6 จะแตกต่างจากมือถือบางยี่ห้อ ตรงที่พยัญชนะ 44 ตัว ถูกบรรจุอยู่ในปุ่มเพียงหกปุ่ม ไม่ใช่เก้าปุ่ม

แน่นอนว่า แบบนี้มีข้อเสียตรงที่ ปุ่มหนึ่งมีตัวอักษรเยอะขึ้น แต่สิ่งที่ดีกว่าคือ อีกสี่ปุ่ม (รวมปุ่ม 0) ถูกใช้สำหรับอักขระอื่นๆ เช่น สระ วรรณยุกต์ ทัณฑฆาต ซึ่งเมื่อเทียบกับโนเกียรุ่นเดิมๆ ที่จะต้องคอยใส่สัญลักษณ์เหล่านี้จากตารางทีละตัว ผมว่ามันก็ไม่เลวร้าย

ที่สำคัญ L6 มีระบบสะกดคำไม่แพ้ชาวบ้านเขาเหมือนกัน (แต่ Moto ไม่ได้ใช้ของ T9) และด้วยระบบสะกดคำนี่แหละ ที่ทำให้การพิมพ์ภาษาไทยบนเก้าคีย์ เร็วกว่าแบบคีย์บอร์ดเต็มเสียอีก

(เดี๋ยวจะเข้าใจผิด จริงๆ ถ้าใช้ระบบช่วยสะกดคำ ไม่ว่าจะใช้มือถืออะไรก็น่าจะเร็วกว่าทั้งหมด ไม่ใช่แค่ L6)

อะไรที่ทำให้ full keyboard ไม่ค่อยมีผลดีกับการพิมพ์ภาษาไทย

อย่างแรกคือ คนที่พิมพ์ภาษาอังกฤษบนคีย์บอร์ดแบบ Qwerty อยู่แล้ว สามารถปรับตัวมาได้ไม่ยากนัก เพราะผังตัวอักษรเหมือนกันแทบทั้งหมด แต่กับภาษาไทยมันไม่ใช่

เรื่องของเรื่องก็คือ บนคีย์บอร์ดมือถือเนี่ย เขายกมาเฉพาะส่วนของตัวอักษร ไม่รวมสัญลักษณ์ ดังนั้นก็จะมีแค่จาก Q ถึง P ในแถวบน จาก A ถึง L ในแถวกลาง และจาก Z ถึง M ในแถวล่าง

สังเกตอะไรมั้ยครับ (ลองดูคีย์บอร์ดจริงตรงหน้าประกอบ)

จะเห็นว่า อักษรภาษาไทย กระจายไปอยู่นอกคีย์เหล่านี้เยอะมาก ไม่ว่าจะเป็นบนแถวตัวเลขด้านบนสุด หรือบริเวณสัญลักษณ์ทางขวา จะยัดเข้าไปยังไงล่ะ

ผมก็คือ ภาษาไทยบนคีย์บอร์ดมือถือก็ต่างออกไปไม่น้อยแล้ว ที่สำคัญคือไม่มีสระอยู่บนคีย์บอร์ด

แล้วใส่สระยังไง?

นึกถึง Nokia แบบเดิมๆ เลย ก็คือ กดใส่ทีละตัวจากตาราง

ลองคิดดูว่า เวลาพิมพ์แทบทุกคำ จะต้องใส่สระ โดยเลือกจากตารางทุกครั้ง มันจะไปเร็วได้ยังไง

นอกจากเรื่องคีย์บอร์ดภาษาไทยที่เซ็งๆ แล้ว เรื่องอื่นๆ ที่ดีและไม่ดีในความรู้สึกผมก็มี

Yay!

  • รองรับ wireless LAN แปลว่าสามารถใช้อินเทอร์เน็ตฟรีที่มหาลัยได้ (สังเกตว่าเดี๋ยวนี้ทวีตบ่อยขึ้น แต่จะเป็นภาษาอังกฤษ เพราะทวีตจากมือถือ) ในบรรดา budget smartphone บางอันเลือกตัด WLAN ออกไป ในขณะที่ E63 ตัด HSDPA (3G) กับ GPS ซึ่งน่าจะเป็นสองอันที่ผมใช้น้อยกว่าอยู่แล้ว
  • มีรูสำหรับหูฟัง 3.5mm (ดูใน Nay! ด้านล่างประกอบ)
  • มี microSDHC 1GB มาให้ในตัว
  • แดง!!!
  • ที่เหลือก็เรื่องความเป็น smartphone ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นเข้าอินเทอร์เน็ต หรือระบบ organiser ทำให้ชีวิตสะดวกขึ้นระดับนึง

มาส่วน Nay!

  • ไม่มี headset มาให้ มีมาแต่หูฟังธรรมดา (เข้าใจว่าเดี๋ยวนี้เขาใช้กันแต่ Bluetooth headset แต่ผมก็ชอบแบบสายนะ สะดวกดีเวลานอนคุยเงียบๆ) ซึ่งไอ้หูฟังธรรมดามันก็ไม่ได้น่าใช้ฟังเพลงตรงไหน
  • จุกปิดรูหูฟัง ไม่ติดกับตัวเครื่อง! เวลาใช้งานก็ต้องถอดจุกออก แล้วเก็บไว้ซักที่ อ่านในรีวิวทุกสำนัก พูดถึงอันนี้หมดว่าเป็นปัญหา เลยไม่รู้ว่า โนเกียไม่ได้คิด หรือตั้งใจประหยัด หรือตั้งใจทำให้ดูราคาถูก (เพราะเป็นรุ่น budget)
  • category ในเมนูปวดหัวดี ได้ยินว่าเป็นปัญหาของ Symbian โดยทั่วไป
  • ไม่มีสาย cable สำหรับต่อคอมพิวเตอร์มาให้ ลดต้นทุนมาก (ยังดีมีของแม่อยู่)
8 Comments