Skip to content →

การจัดการช่องทางการรับสื่อ

ได้อ่านบล็อกของ @markpeak เรื่อง RSS is Dead ก็เลยมานั่งคิดจริงจังเกี่ยวกับปัญหาการจัดการช่องทางสารของตัวเอง ที่ตลอดช่วงปีสองปีที่ผ่านมา ก็ยังรู้สึกว่าทำได้ไม่ลงตัวเท่าไรนัก

สิ่งที่คิดตอนนี้คือ สารแต่ละอย่าง และช่องทางรับแต่ละช่องทางนั้น มีลักษณะที่ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว โดยมุมหลักๆ ที่คิดออกตอนนี้คือ

  • ระยะเวลาที่จะตามอ่าน (ขยายจากเรื่อง persistent/non-persistent) ก็คือ ข่าวในเว็บไซต์ข่าวออนไลน์ที่ออกมาตั้งแต่เช้า เราอาจจะมานั่งอ่านตอนเย็นหลังจากผ่านไปแล้ว 15 ชั่วโมงได้ แต่ถ้าตลอดวันนั้นยุ่งจนไม่ได้อ่านข่าวเลย ก็อาจจะข้ามไปไม่มาอ่านย้อนวันหลัง (คล้ายๆ เราก็ไม่ได้สนใจจะอ่านหนังสือพิมพ์ฉบับสองวันก่อนมากนัก) กับเนื้อหาบางอย่าง เราอาจจะติดตามอ่านแม้จะมาตั้งแต่เมื่อสองวันก่อน เช่น บล็อกเพื่อน หรือบทความสำคัญที่เพื่อนแชร์มาให้ ในทางกลับกัน เนื้อหาบางประเภท ถ้าผ่านไปสองชั่วโมงก็ไม่ต้องมาอ่านแล้ว เช่น ทวีตถามสายรถเมล์ ทวีตคุยเล่น ฯลฯ (ประเภทที่อ่านทวีตเมื่อสองวันก่อนแล้วตอบ เห็นจะมีแต่ @masatha กับ @Paul_012)
  • อีกปัจจัยหนึ่งคือ อัตราส่วนระหว่างเนื้อหาที่สนใจตามอ่าน ต่อเนื้อหาที่เข้ามาทั้งหมด เช่น ข่าวจาก BBC จะเข้ามาวันหนึ่งเกือบร้อยหัวข้อข่าว แต่เนื้อหาที่เราจะกดเข้าไปอ่านจริงๆ อาจจะมีไม่ถึงสิบข่าว ที่เหลืออ่านแล้วก็ผ่านไป

ซึ่งตรงนี้ แต่ละช่องทางก็จะมีลักษณะที่เหมาะกับเนื้อหาแต่ละแบบแตกต่างกันไป เช่น feed aggregator อย่าง Google Reader ไม่ค่อยจะเหมาะนักกับเนื้อหาที่มีระยะเวลาสั้น และอัตราการ ignore สูง (พูดง่ายๆ คือ ไม่เหมาะกับการอ่านผ่านๆ) แต่จะเหมาะกับเนื้อหาเข้ามาไม่บ่อยแต่จะอ่านแน่ๆ

ส่วนทวิตเตอร์จะกลับกันคือ อ่านแบบปัจจุบันทันด่วน ignore ง่าย แต่ให้มาไล่อ่านสิ่งที่เพื่อนแชร์มาเมื่อ 21 ชั่วโมงที่แล้วนี่ก็ลำบากมิใช่น้อย ในขณะที่เฟซบุก จะมีลักษณะที่ตามอ่านย้อนหลังมากกว่า (เช่น ไม่แปลกที่ตอนเย็นเราจะมาคอมเมนต์เนื้อหาที่เพื่อนโพสต์ไปเมื่อตอนเช้า) และก็มีลักษณะที่ ignore สูงเช่นกัน

ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดที่ผมเจอคือ บรรดาข่าวกระแสหลัก ที่เข้ามาเป็นจำนวนมาก แต่เนื้อหาที่สนใจอ่านจริงไม่มาก และมีระยะเวลาระดับกลางๆ (เช่น ประมาณ 24 ชั่วโมง) ซึ่งตรงนี้ ไปอยู่ใน Google Reader ก็เจอปัญหาเรื่องดอง อยู่ในทวิตเตอร์กับเฟซบุก มันก็ปะปนกับเนื้อหาอื่นๆ ไปมาก รวมถึงระยะเวลาที่สั้นเกินไป

(ปัญหาทวิตเตอร์อีกอย่างก็คือ การที่เกิดสภาวะ “อ่านแล้ว” นั่นคือ อ่านไทม์ไลน์ช่วงนั้นไปแล้ว แต่ยังเปิดลิงก์ไม่ได้ เพราะอยู่บนมือถือที่ไม่เหมาะจะเปิดอ่านได้ทันที ทางแก้ที่ใช้อยู่คือ favourite)

อีกวิธีที่ทำคือ เลิกตามด้วยฟีด แล้วทำ bookmark เข้าไปอ่านเองเมื่ออยากอ่านไปเลย ซึ่งสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ กลายเป็นไม่เข้าไปอ่านเสียเลย (ซึ่งจริงๆ ก็ไม่ได้ต่างจากอยู่ใน Google Reader เท่าไหร่)

วิธีหนึ่งที่เป็นไปได้คือ หาช่องทางเสริมมาใช้เพื่อเสริมช่วงความถี่ที่ยังขาดไปจากช่องทางปัจจุบันที่ใช้อยู่ (เช่น Google News? หรือหาทาง utilise Twitter List อย่างจริงจัง?)

เพิ่มเติม: อาจจะเขียนตอนแรกไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ ผมยังเข้า Google Reader ทุกวันนะ เพียงแต่พยายามจะ optimise การรับสารหลายๆ ช่องทางเฉยๆ ไม่ได้เลิกใช้ Google Reader แต่อย่างใด

Published in Media Technology

5 Comments

  1. เรายังเข้า Google Reader ทุกวันอยู่อะ ปัญหาที่เจอคือ ไม่อยากพลาดสักข่าว แต่ไอ้ที่ไม่อยากพลาดมันเยอะเหลือเกิน เลยอาศัยว่า แต่ละวันตอนค่ำก็ไล่ดูข่าว (ส่วนหนึ่งเพื่อหาไปแปล) ส่วนพวกที่มันไม่ต้องตามเวลาอย่างบล็อกเพื่อนก็สัปดาห์ละครั้งสองครั้งพอ ทวิตเตอร์นี่ลาไปเลยตั้งแต่มีงานประจำ เฟซบุคก็เอาไว้พ่นใส่อย่างเดียว ไม่ค่อยอ่าน

    • ผมก็เข้า Google Reader ทุกวันนะ

      และขนาดไม่ตามบล็อก ไม่ตามทวิตเตอร์ เฟซบุก ยังคอมเมนต์แค่สองชั่วโมงหลังอัปได้ อืม…

  2. ตามข่าวจากทวิตเตอร์อย่างเดียวครับ

    ไม่ใช้สำหรับคุยเล่นเลย

    เฟซบุ๊คใช้พ่นอย่างเดียวเหมือนกัน กับรอฅนแท็ก

    • พี่ก้อนไม่คุย แต่ @Zerothman คุย มันก็มาบน timeline อยู่ดีนี่ครับ

  3. ไม่เกี่ยวกับประเด็นที่กล่าวถึง แต่วันก่อนนั่งอ่าน Time ฉบับเก่า ๆ ที่ที่บ้านส่งมา รู้สึกว่าการเสพสื่อผ่านรูปแบบ [traditional] นั้น [fulfilling] กว่าอ่านออนไลน์มาก #เป็นคนรุ่นเก่าแล้วสินะ

Comments are closed.