Skip to content →

วันนี้ที่รีดแคมป์ (สอง) #ReadCamp

ในที่สุดก็สอบกลางภาคเสร็จสิ้นเมื่อเช้าวันนี้ ก็เลยฉลองให้ตัวเองด้วยการไปร่วมงาน ReadCamp 2 เสียเลย

สอบเสร็จตอนสิบเอ็ดโมง ก็เดินไปยังหน้ากองสลาก ขึ้นรถเมล์สาย 79 ไปยังเซ็นทรัลเวิลด์พลาซ่า หาทางขึ้น TK Park ที่ไม่เคยไปมาก่อนในชีวิต แต่พอขึ้นด้วยลิฟต์ก็หาง่ายดี

จริงๆ ก็อยากจะเสนอหัวข้ออย่างคนอื่นเขาบ้างเหมือนกัน แต่อย่างที่ว่า ช่วงที่ก็เพิ่งสอบเสร็จ เลยไม่ได้มีเวลานั่งคิดหาไอเดียอะไรมาเสนอ

สำหรับใครที่ไม่รู้จัก ReadCamp ดูที่นี่

อ่านอะไรบ้าง

กว่าจะไป ถ้าจำไม่ผิดก็เลยสิบเอ็ดโมงครึ่งมาแล้ว มีสอง session กำลังดำเนินอยู่ ฝั่งหนึ่งก็มีเรื่องความรุนแรง อีกฝั่งหนึ่งเรื่องนิยายตบจูบ เราก็เดินเก้ๆ กังๆ อยู่แป้ปนึง ก็เข้าไปห้องเรื่องความรุนแรง ที่มี @jiew กับ @sirotek อยู่ อ้อ @bact ด้วย (ขออภัยที่จำท่านอื่นไม่ได้ ความจำสั้น) เข้าไปเขาก็พูดกันไปพักใหญ่แล้วมั้ง ก็เลยนั่งตามประเด็นเงียบๆ อยู่

หลังจากหมด session นี้ ก็ลองเดินออกไป พบว่าอีกฝั่งกำลังจะคุยกันเรื่อง “อาดาจิ” ซึ่งที่คิดในหัวหลังจากได้ยินชื่อนี้คือ “มันคืออะไรวะ????” ความรู้ด้านนี้ต่ำต้อยมาก ก็เลยกลับไปที่ห้องเดิม ที่มาเป็นการอ่าน “การเมืองการปกครอง” ที่ยังคงมี @jiew กับ @sirotek (จริงๆ คนเสนอหัวข้อเป็นคนอื่นครับ ขออภัยที่ผมจำชื่อไม่ได้ แต่ที่จำได้อีกคนคือ @kennyhass เพราะคุ้นชื่ออยู่) รอบนี้ได้พูดๆ ไปบ้าง ถึงจะ unorganised ไปหน่อยก็ตาม (หมายถึงความเห็นของตัวผมเอง unorganised นะครับ)

รอบบ่าย เริ่มเข้าจาก session ของ @champjss หัวข้อเกี่ยวกับชีวิตและอินเทอร์เน็ต ต่อด้วยอ่านฉลากผลิตภัณฑ์ของ @bact และจบด้วยแบบจำลองโลกหกมิติจากบทสนทนากับพระเจ้า ของ @eig ผมเป็นคนที่ไม่ถนัดในการจับประเด็นจากงานลักษณะนี้มาเขียนเท่าไหร่ คงไม่อธิบาย รอดูคนอื่นดีกว่า

เจอใครบ้าง

งานนี้น่าจะเป็นงานแรกที่ไปในงานแบบนี้ ได้เห็นหน้าคนที่ส่วนใหญ่เห็นแต่ตัวอักษรเป็นหลัก จริงๆ ก็เคยได้เห็นบางคนมาก่อนหน้านี้บ้าง อย่าง @jiew ก็เคยเห็นจากงานนิติรัฐแบบไทยๆ กับงานสอดส่องออนไลน์ ที่จัดที่ธรรมศาสตร์ หรืออย่าง @bact นี่ก็เห็นไปนั่งทำงานใต้ตึกคณะเศรษฐศาสตร์ที่ท่าพระจันทร์อยู่เรื่อยๆ แต่อย่างบางคนก็เพิ่งเคยเห็นตัวจริง เช่น @sirotek @sugree @markpeak และบางคนก็เพิ่งเห็นเลยว่า หน้าตาแบบนี้นี่เอง เช่น @scomma

ตอนที่เข้างานไป มีป้ายให้เขียนชื่อ ผมก็เขียนชื่อเล่นไปเฉยๆ เข้างานไปถึงนึกได้ว่า ต้องเขียน @username สิ เผื่อจะมีคนจำได้บ้าง (เห็นของคนอื่นด้วย) ซึ่งพอมีคนเห็นป้ายชื่อ @chayanin แล้วส่งเสียง “อ้อ!” ก็เกิดความรู้สึกดีขึ้นเล็กๆ (จริงๆ เขาอาจจะ อ้อ ตามมารยาทก็ได้นะเฟ่ย)

เก็บตกเล็กน้อย

สิ่งที่ได้เรียนรู้อย่างหนึ่งคือ หลายๆ ครั้งคนเราก็มีความคิดบางอย่าง ที่รู้สึกว่า เป็นความคิดทั่วไป ใครสถานการณ์แบบนี้ก็คิดได้แบบนี้ ไม่ได้เจ๋งหรือมีความสำคัญอะไร แต่พอพูดออกไปแล้ว มันกลับเป็นสิ่งที่คนฟังอาจจะไม่ได้คิด เพราะมันมาจากมุมมองความคิดคนละรูปแบบกัน และความคิดคนอื่นที่เรารู้สึกว่าเจ๋ง มันก็ไม่จำเป็นต้องเป็นสุดยอดทฤษฎีโคตรพ่อไอน์สไตน์ เพียงว่าเป็นมุมที่เราไม่ได้คิด แค่นั้นมันก็ทำให้เรารู้สึกว่า “เฮ้ย เจ๋งว่ะ” ได้เหมือนกัน

เสร็จสิ้นการสอบ ภารกิจต่อไป สะสางงานที่ put on hold ไว้เสียที

หมายเหตุ ที่แรกตั้งใจว่าจะทำลิงค์ไปหน้า Twitter profile ของคนที่ถูกกล่าวถึง แต่ดูแล้วมันเยอะเกินไปหน่อย

Published in My Life

2 Comments

  1. น่าสนใจ

    ไม่ได้ไป เพราะว่าไม่ได้กดลิงค์ที่ป่านให้เข้าไปอ่าน

    เห็นด้วยว่า มุมมองของป่าน (ซึ่งป่านคิดว่าธรรมดา) เวลาอ่านแล้วบางทีรู้สึกว่าเหมือนอยู่กันฅนละโลก

    …จากที่อ่าน username มา เข้าใจว่างานนี้มีแต่ผู้ชายสินะ…

    • Chayanin Chayanin

      ผู้หญิงก็มีครับ แต่ไม่ได้สังเกตชื่อเท่าไหร่ (คือที่เขียนชื่อผู้ชายเพราะชื่อเหล่านี้เป็นชื่อที่ follow หรือไม่ก็เห็นผ่านตามาบ่อย)

      ไม่ได้พลาดไปมากขนาดนั้นหรอกครับ เทียบกับเก็บจดหมายรักมาหลายปีไม่ได้อ่านเนี่ย (ฮา)

Comments are closed.