Skip to content →

Babel

ผมเป็นคนไม่ชอบดูหนังพากย์ทับ (dubbed) ครับ

จริงๆ แล้ว ก็คงเป็นความนิยมของหลายๆ คนเหมือนกัน ที่ไม่นิยมการ dub ภาพยนตร์ ไม่ว่าจะฟังภาษาดั้งเดิมมันออกหรือไม่ก็ตาม สำหรับผม ขอคำบรรยายดีๆ ในภาษาที่อ่านออก (ภาษาที่ผมมีความรู้พอจะอ่านแล้วเข้าใจหนังได้ ก็คงจะมีแต่ไทยกับอังกฤษ)

สาเหตุที่ชอบดูหนังในภาษาต้นฉบับ คิดว่าคงไม่ต้องอธิบาย เพราะถ้าให้ผมอธิบาย ก็คงอธิบายไม่ถูก แต่เชื่อว่าคนอ่านส่วนใหญ่ก็คงจะแชร์ความรู้สึกเดียวกัน ผมเคยต้องพบกับความทรมาน จากการที่ต้องดูหนังที่อยากดูมาก โดยต้องเลือกระหว่าง ฟังเสียงต้นฉบับที่ไม่รู้เรื่อง (เยอรมัน) กับฟังเสียงภาษาไทยที่น่าเสียอารมณ์อย่างมาก

ครั้งนั้นผมเลือกฟังภาษาไทย เพราะผมเคยดูหนังเรื่องนั้นแบบผ่านๆ โดยไม่รู้เรื่องมาแล้ว (ก่อนหน้าครั้งนั้น ผมก็ได้ดีวีดีนี้มา โดยที่ซับไทเทิลมีแต่ภาษาที่ผมไม่รู้เรื่อง) ก็เลยยอมตัดใจ ขอดูให้ีรู้เรื่องสักที

ดีใจที่ได้ดูครับ และหงุดหงิดอย่างเกินคำบรรยาย (ภาพยนตร์เรื่องนี้คือ Sophie Scholl — The Final Days ครับ เคยเขียนถึงมาแล้ว ชื่อต้นฉบับคือ Sophie Scholl — Die letzten Tage) อย่างน้อยตอนนี้ก็ได้ดีวีดีของไทยมาเป็นเจ้าของแล้ว คงจะสามารถฟังเสียงภาษาเยอรมันไปพร้อมกับอ่านคำบรรยายไทยหรืออังกฤษได้ (แต่ยังคงไม่ได้ทำ เพราะยังไม่มีอารมณ์ที่จะดูครับ หนังเรื่องนี้ออกจะเครียดสักหน่อย)

ล่าสุด ผมยืมดีวีดีมา เรื่อง The Day I Became A Woman เป็นภาพยนตร์จากอิหร่านที่ได้รับการยกย่องพอสมควร ดูไปจนจบครับ แล้วทิ้งให้มันรันไว้ ออกไปข้างนอก

กลับมาอีกที มันวนขึ้นรอบใหม่ คราวนี้ขึ้นแบบพากย์ภาษาไทย

รีบปิดอย่างรวดเร็ว!

มันน่ารำคาญ กับเสียงพากย์ของคนซ้ำๆ ที่พากย์กันแทบทุกเรื่องนะครับ พอฟังเสียงพากย์ทับแล้ว ทุกเรื่องมันเหมือนกันไปหมดจริงๆ แล้วอารมณ์ของคำพูด มันต่างออกไปเลย กับรอบแรกที่ดูในภาษาเปอร์เซีย

ถ้าย้อนประวัติตัวเองดู ผมเคยชินกับการอ่านซับไทเทิลภาษาไทยมาตั้งแต่เด็ก เลยไม่ทำให้รู้สึกว่า การอ่านคำบรรยายทุกๆ ประโยค เป็นเรื่องน่ารำคาญอย่างที่บางคนคิด พอมาถึงยุคดีวีดี ผมก็ชินกับการอ่านซับไทเทิลภาษาอังกฤษไปเลย (ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะซื้อดีวีดีเถื่อนด้วยครับ แหะๆ ก็เป็นที่รู้กันว่า คำบรรยายไทยในดีวีดีเถื่อน บางครั้งก็ช่าง…)

ถ้าจะลองเปรียบเทียบดู บางทีการพากย์ทับในรูปแบบเดิมๆ (คนพากย์เมืองไทยน่ะ ซ้ำไปซ้ำมาจริงๆ ครับ) ก็เหมือนกับเอาซอสมะเขือเทศใส่ไปในอาหารทุกอย่าง แล้วมันก็กลบรสของอาหารนั้นๆ ไปทั้งหมดกระมังครับ

ใช่ครับ ผมชอบเฟรนช์ฟรายส์ไม่ใส่ซอสมะเขือเทศ (อ๊ะ ไม่เกี่ยว)

หมายเหตุ: ผมเขียนบลอกมาจบมาหลายสัปดาห์แล้วครับ ไม่รู้ทำไม ถ้าคุณได้อ่านเอนทรีนี้ แปลว่า ผมทำมันสำเร็จจนได้ครับ

Published in Media

5 Comments

  1. Anonymous Anonymous

    ไม่รู้จะเม้นอะไร ปกติก็ไม่ชอบหนังพากษ์เหมือนกัน แต่ซับภาษาอะไรก็เลือกเอาอีกที ช่วงนี้อังกฤษซะมาก กำลังติดซีรีย์CSI
    ปล. เม้นที่นี่ยากอ่ะ มันต้องใส่โค้ดเพื่อเม้น
    แต่ถ้าจะเขียนที่นี่ก็พอรับได้ แต่ไม่ชอบ (ขี้เกียจนั่นเอง)ปล.2 ส่วนที่เหลือ จะเขียนเสปซหรือwordpressก็ได้ ดังนั้น เม้นโหวตให้นะ ว่าจะเอาอันไหน

    Ginnie

  2. May May

    ยินดีด้วย ๕๕๕๕

    พากย์ไทย ไม่ว่าจะพากย์ละคร ซิทคอม หนัง การ์ตูน อะไรใดๆ มันจะให้อารมณ์มังกรหยกทั้งหมด (ทำไมต้องมังกรหยก? แค่จะบอกว่าหนังจีนเท่านั้นละ)

    จริงๆแล้ว ก็อ่านซับไทยมาตั้งแต่เด็กเหมือนกัน
    แต่มันมีอยู่ครั้งนึงที่ไปดูหนัง แล้วโดนนั่งหน้าสุดของโรง ทำให้ไม่สามารถอ่านซับไทยได้ทัน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เลยติดกับการดูหนังไม่อ่านซับ (และก็เริ่มรำคาญซับในบางเวลา)

    แต่ซับมีประโยชน์จริงๆสำหรับการดูหนังภาษาอื่น (ที่ไม่ใช่อังกฤษ) เช่น เอมิลี่ ที่สุดท้ายก็พบว่าฝรั่งเศสไม่ใช่ภาษาที่เราอยากจะเรียน

    คอมเมนต์ยาวราวกับจะแอดเอนทรี่ใหม่ ๕๕๕๕

  3. Charles Charles

    The day I became a woman เราดูซับภาษาฝรั่งเศสเอา เป็นหนังที่น่ารักดี เราว่าการดูหนังแล้วเปิดซับของภาษาที่เรายังไม่เก่งสักเท่าไรก็เป็นการฝึกการใช้ภาษาไปในตัวได้อย่างดีเลย

    ปล.ถ้าจะให้คะแนน เราว่าใช้Spaceดีกว่าบล็อกตัวนี้ว่ะ

  4. ปวร ปวร

    เห็นด้วยอย่างรุนแรงเรื่องพากย์ไทย ดูแล้วมันเสียอารมณ์จริงๆ แหละ โดยเฉพาะเวลามันทำตลก >.<
    ปวรก็ชอบเฟรนช์ฟรายไม่ใส่ซอสเหมือนกัน

  5. ชอบดูหนังมีซับครับ… แต่ก็ชอบเฟรนซ์ฟรายใส่ซอสมะเขือเทศเหมือนกัน (เอ๊ะ ไม่เกี่ยว)

Comments are closed.