Skip to content →

chayanin.in.th Posts

Verbatim

ผมเพิ่งได้อ่านโพสต์ในบล็อก Language Log (Fluent disfluency) ที่พูดถึงว่า เวลาที่เราถอดบทพูดจากคำพูดที่พูดสดๆ (แบบที่ไม่ได้ร่างเตรียมไว้แบบสุนทรพจน์) โดยที่คงไว้ตามต้นฉบับทั้งหมด (verbatim) เราจะพบว่า ข้อความที่ถอดออกมา จะเต็มไปด้วยคำพูดไม่เต็มประโยค พูดแล้วแก้ หรือมีคำประเภทฆ่าเวลา เป็นเรื่องปรกติ

ข้อความในบล็อกเขาพูดถึงว่าอย่างนี้

[V]erbatim transcripts of spontaneous speech are often full of filled pauses, self-corrections, and other things that must be edited out in order to create what that commenter would count as a “coherent sentence”. And this is true even for people who have risen far in the world on the basis of their ability to impress others in spontaneous verbal interaction.

ผมอ่านแล้วเลยนึกถึงสมัยเรียนปริญญาตรี ที่มีโอกาสได้ทำวารสารนักศึกษาอันหนึ่ง (เรียกว่าเป็นวารสาร แต่ออกไม่ค่อยจะเป็นวาระเท่าไหร่ ผมเลยมักจะเรียกว่าเป็น อวารสาร เสียมากกว่า) ตอนนั้น เคยมีคนสอนว่า การเขียนบทสัมภาษณ์ สามารถ “ฆ่า” คนถูกสัมภาษณ์เอาได้ง่ายๆ เพราะคนส่วนใหญ่เวลาพูดให้สัมภาษณ์ ถ้าถอดมาแบบตรงๆ มันอ่านออกมาไม่รู้เรื่องหรอก อ่านแล้วกลายเป็นรู้สึกว่าคนนั้นพูดจาไม่รู้เรื่องเอาได้ง่ายๆ

(ขออภัยที่จำไม่ได้แล้วว่าตอนนั้นใครเป็นคนสอนมา เป็นประเด็นที่ถูกยกขึ้นว่าระหว่างสนทนากัน)

2 Comments

Power Grid Deluxe

Back when I was still in Bangkok, Power Grid (including the expansion maps) was easily the game that I (and my group) played most often. So when I wanted to start my collection here in Tilburg last year, Power Grid was one of the must-haves for me.

However, for some practical reasons at the time, instead of picking up a box of Power Grid, I got a Power Grid Deluxe (or more precisely, the Dutch version, Hoogspanning Deluxe). Deluxe is the tenth-anniversary version of Power Grid, with new board, new plants, new components, and some changes in the rules. For a good write-up on the changes in Deluxe, check out this BoardGameGeek thread.

One of the first things you would notice about Deluxe is the new bright, cartoonish style of artwork. This is mostly a matter of taste, but I still prefer the old industrial feel of the old Power Grid. Maybe it’s just some resistance to change, but I feel the original design also provides better colour contrast, making it slightly easier for the eyes.

The element of design change that I really like is the bigger board that now has slots for the power plant market. The board in play looks really organised now. Some have voiced their problem that the board is too big for their tables, but apart from that, I find the new board pretty neat. Gone are the days of trying to squeeze the power plant market on some unplayed regions or the side of the board. Similarly, there are on-board space for resource replenishment card, spaces to slide the pieces to show who’s bought/built stuff, and specific pieces to mark the Step 2 and end game points. Overall, it’s a good board design that takes into account some “hacks” that people had to do on the original board.

On the other hand, I’m not a fan of the new plastic coins that replace the paper money. The problem with paper money is that it’s not durable, but it’s much easier to handle. The new coins won’t stack nicely, because of the raised numbers on the surface. I’m in the hidden money camp, but now I sometimes won’t bother since it’s a mess to have it on you at all times.

Deluxe introduces a few thematic changes. The garbage is replaced by natural gas, and the hybrid plants are now consuming oil and gas instead of coal and oil. (I’m not the only one on my table who sometimes confuse the natural gas shape with hydro power.) The maps are scaled back, giving us Europe on one side and North America on the other, compared to the national or regional scale in the original game and expansions (Germany, United States, Nordic countries, Benelux, etc.). It doesn’t really matter game-wise, but I quite like the more detailed regional maps more than the broad continental maps.

There are a few small rule changes. The starting plants are now also random, giving more variety in repeated plays. Instead of starting with plants 3 to 10, you randomly start the game with drawing some cards from 3 to 15. These cards are distinguished by the darker backside. The rest of the low-numbered plants (subject to some random removal) are also mixed into the pile, giving hints of the plant size with their backsides. The game also provides the official variation for a two-player game called The Trust, which is quite good.

When I bought the game, the seller claimed that Deluxe would be compatible with original map expansions if you had some extra oil and garbage tokens, which they provided. I still haven’t tried, but I highly doubt that Deluxe is designed to be compatible with the existing maps, if you have the balancing in mind. The main concern is the balance of the new plant deck against the resource market of the old boards. A viable solution is probably to The New Power Plant Cards, which is a replacement deck for the original game, which pretty much turns it into the old (alternative-plant) game with new pieces.

Good

  • Large board with spaces for (almost) everything
  • Varied starting plants
  • Rule variation for two players
  • Still the same cool Power Grid game

Meh

  • (Depending on your preference) Artwork
  • The plastic coins
  • Not directly compatible with existing expansions
Comments closed

Allspice

Cooking isn’t really my thing. I didn’t learn much cooking when I grew up. Living in Bangkok also means that you can easily get away with not cooking. (It’s even questionable whether cooking for one would actually save you money, since you don’t get any economy of scale. You don’t even get a functional kitchen in a lower-end apartment.) So food ingredients are often part of my knowledge gap. (Not to mention that I won’t be familiar with lots of vegetables and spices used in European cuisines.)

The other day I was looking for a Finnish salmon soup (lohikeitto) recipe in English, when I saw that a recipe calls for ‘allspice’. Naturally, I had no idea what it was, so I thought it was some kind of spice mix, like the five-spice powder or something. So I looked into another version of the recipe, to find one where it’s not needed. (Those spice mixes aren’t always available everywhere, right?)

Then I learnt that allspice is actually spice from a specific plant.

Allspice […] is the dried unripe fruit (berries, used as a spice) of Pimenta dioica, a midcanopy tree native to the Greater Antilles, southern Mexico, and Central America, now cultivated in many warm parts of the world. The name ‘allspice’ was coined as early as 1621 by the English, who thought it combined the flavour of cinnamon, nutmeg, and cloves.

– ‘Allspice‘, Wikipedia. (2016-05-11)

Interestingly (I guess?), the Dutch name for it (which I had to look up) is piment. I had seen it before when I was looking through the spice shelves at Albert Heijn, but I only recognised the word from French, in which it means (chilli) pepper. The French words for it, according to the French-language Wikipedia, are piment de la Jamaïque, poivre de la Jamaïque, or quatre-épices.

On a related note, I am pretty sure I had seen/heard the Finnish word for it, maustepippuri, although now I’m not sure why it came up.

Comments closed

เปลี่ยนแบตเตอรี่ Toshiba Portégé Z835

เนื่องจากหลังๆ มานี้ ไม่ค่อยได้ใช้แลปทอปส่วนตัวนอกบ้านเท่าไหร่ เลยไม่ได้สังเกตเรื่องแบตเตอรี่ จนกระทั่งไม่ถึงหนึ่งเดือนก่อนจะมาเนเธอร์แลนด์ สังเกตว่า แบตเตอรี่ไม่ค่อยเก็บไฟ เลยลองสั่งให้รันทดสอบดู ก็พบว่า มันบอกว่า เหลือประมาณ 20% ซึ่งพอลองใช้งานจริงก็พบว่า ใช้แบบไม่เสียบปลั๊กได้ประมาณ 10 นาที

เลยลองไปถามที่ศูนย์โตชิบาที่กรุงเทพฯ (ถนนวิภาวดีรังสิต) พบว่า ค่าเปลี่ยนแบตเตอรี่สามพันกว่าบาท รับได้ (หมดประกันไปแล้ว) แต่ปัญหาคือ ในไทยไม่มีของ ต้องรอสั่ง อาจจะต้องรอหนึ่งเดือน ด้วยความที่รู้ตัวช้า จะอยู่กรุงเทพฯ อีกแค่สองอาทิตย์ ก็เลยทำอะไรไม่ได้ ลองดูศูนย์โตชิบาที่เนเธอร์แลนด์ก็พบว่า งงๆ มาก ไม่รู้ว่าต้องติดต่อที่ไหนยังไง แถมเดาเอาเองว่า น่าจะต้องเสียค่าบริการด้วย (ไม่น่าฟรีค่าแรงแบบไทย) ก็เลยเอาวะ ลองดูดูวิธีเปลี่ยนแบตเตอรี่ในเน็ตแล้ว น่าจะทำเองได้ ลองดูละกัน

เอารหัสแบตเตอรี่ไปเสิร์ชดู (PA5013U-1BRS) ก็พอจะมีขายอยู่ คำนวณแล้ว สั่งจาก amazon.co.uk น่าจะดีสุด ก็เลยจัดไป ราคารวมแล้วสี่พันกว่าบาท แพงกว่าตอนศูนย์ไทยโควตมาให้หน่อย ใช้เวลาไม่ถึงอาทิตย์ ส่งถึงบ้าน

วิธีเปลี่ยนมีคนสอนทาง Youtube ดูแล้วก็ลุย (Z830 Z835 Z930 บอดี้เหมือนกัน ทำตามได้)

จุดสำคัญคือ มันต้องใช้ไขควง Torx Security เบอร์ 7 (TR7 หรือ T7H) ซึ่งปรกติชุดไขควงตามบ้านไม่ค่อยมี แต่ก็พอมีขายอยู่ทั่วไป (จริงๆ บางคนเขาบอกว่า เอาไขควงหัวแบนมาใช้แก้ขัดได้ มีเทคนิค แต่ลองทำแล้วไม่สำเร็จ) ดูไปดูมา เพื่อความชัวร์ เลยสั่งชุดไขควงจาก iFixit มา (สั่งมาทั้งกล้อง เป้าหมายคือเอาไขควง TR7 มาไขสกรูหนึ่งชิ้นถ้วน)

Comments closed

ไฟฉาย

ของทุกอย่างก็มีกลุ่ม enthusiasts ของตัวเอง

เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมรู้สึกว่าควรจะเพิ่มจำนวนไฟฉายที่มีในครอบครอง เผื่อเหตุการณ์ฉุกเฉิน (ทุกวันนี้มีแค่อันเล็กๆ อันเดียวไว้ในที่อยู่อาศัย) ก็เลยเสิร์ชกุเกิลคำว่าไฟฉาย เผื่อจะมีข้อมูลอะไรบ้าง รวมถึงร้านที่ขาย

แล้วก็พบว่า มีเจอเว็บไซต์ขายไฟฉายโดยเฉพาะ ขึ้นมาสองเว็บแรก ตามด้วยเว็บไซต์ที่บอกว่า สำหรับ “คนชอบไฟฉาย บ้าไฟฉาย”

คือถามว่ามันแปลกไหม ก็ไม่หรอก แต่ก็แปลกใจอยู่บ้าง เพราะโลกของไฟฉายนี่เป็นโลกที่อยู่นอกความรับรู้ของเราโดยสิ้นเชิง (ถ้าไม่นับตอนเด็กๆ ที่เคยเอาไฟฉายใหญ่ๆ ที่มีไฟฉุกเฉินที่ที่บ้านมีมากดเสียงวี้ดๆ เล่น ก็เคยใช้แต่ไฟฉายใส่ถ่านกดเปิดปิดธรรมดา) ถึงจะ conceive ได้ว่า เครื่องมือเครื่องใช้ลักษณะนี้ มันมีหลายเกรดหลายระดับตามการใช้งานอยู่แล้ว (แบบคน เดินป่า ขุดเหมือง สำรวจถ้ำ ก็คงมีไฟฉายเกรดดีกว่าที่เราเคยสัมผัสใช้กัน) แต่ไม่ได้คิดเลยว่า มันจะมี community ที่สนใจเรื่องไฟฉายโดยเฉพาะเจาะจง (ไม่ใช่ว่า เป็นชุมชน trekking ที่คุยกันเรื่องอุปกรณ์เดินป่า ไรงี้)

ถ้าพูดจริงๆ เมื่อก่อนผมก็ไม่ได้รับรู้นะ ว่ามีกลุ่ม enthusiast ในเรื่องเครื่องบิน ตึกสูง (skyscrapers) อะไรพวกนี้ด้วย ก็คงได้เปิดโลกไปเรื่อยๆ

flashlightsearch

4 Comments

มีเว็บไซต์บริษัทดีไหม?

เมื่อวันก่อนได้คุยกับผู้ประกอบการธุรกิจขนาดเล็กคนหนึ่ง (aka พ่อ) เกี่ยวกับด้านการตลาด โดยเฉพาะในอินเทอร์เน็ต ซึ่งก็คุยไปถึงการมีเว็บไซต์ของบริษัท ว่าควรจะมีหรือไม่ ซึ่งผมก็ได้ให้ความเห็นไปในฐานะคนรุ่นนี้ ที่มีอินเทอร์เน็ตเป็นปัจจัยหนึ่งในการเลือกซื้อสินค้าหรือบริการไปด้วย

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ความคิดผมนี่ จะเป็นตัวแทนของประชากรได้ดีขนาดไหน อาจจะไม่ตรงหลักการหรือผลการศึกษาของนักการตลาดก็ได้

  • การมีเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของตัวเอง ทำให้บริษัทมีตัวตนอย่างเป็นทางการบนโลกออนไลน์ ส่งผลกับธุรกิจในสองด้านใหญ่ๆ คือ เสริมสร้างภาพลักษณ์หรือความน่าเชื่อถือให้กับธุรกิจ โดยเฉพาะถ้าเว็บไซต์ดูดีระดับหนึ่ง (บางคนอาจจะนึกค้านว่า ลำพังการมีเว็บไซต์อาจจะไม่ได้ใช้ต้นทุนสูงหรือเป็นเรื่องยากอะไร ทำไมถึงสร้างความน่าเชื่อถือได้ แต่เทียบกับไม่มีแล้ว มีก็ดูดีกว่า) กับอีกด้านหนึ่งคือ ทำให้ผู้ที่สนใจ สามารถเข้าถึงข้อมูลจากองค์กรเองง่าย
  • การมีเว็บไซต์ อาจไม่ได้เพิ่ม visibility ให้กับสินค้าหรือธุรกิจได้ชัดเจน (ในแง่ว่าทำให้คนที่ยังไม่รู้จักให้มารู้จักสินค้าของเรา) แต่มันมีลักษณะเป็น reference point มากกว่า (ย้อนกลับไปข้อแรก) ประเด็นเรื่อง visibility อาจจะพอได้บ้างถ้าสามารถทำให้มีตำแหน่งดีๆ ใน search engine ได้ แต่ในตลาดที่มีคู่แข่งมากๆ และรายใหญ่ ก็อาจจะไม่ง่ายนัก
  • เวลาที่คนเข้าเว็บไซต์ แล้วรู้สึกว่าเว็บไซต์ร้าง สร้างความรู้สึกที่ไม่ดีต่อตัวธุรกิจ เวลาพูดถึงคำว่าเว็บไซต์ร้างนี่ ไม่ได้หมายถึงว่า ต้องมีความเคลื่อนไหวเปลียนแปลงบ่อยๆ แต่หมายถึงว่า เนื้อหาต่างๆ บนเว็บไซต์นั้นต้อง up-to-date ไม่ใช่ข้อมูลที่ล้าสมัย ในข้อนี้ หากเว็บไซต์มีแค่ข้อมูลล่าสุดของสินค้าที่ขาย ก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่เกิดอยากสร้างเนื้อหาที่มีต้องมีความเคลื่อนไหว เช่น มีเว็บบอร์ด สถานะล่าสุดรายสัปดาห์ ฯลฯ แล้วไม่สามารถอัปเดตข้อมูลอย่างสม่ำเสมอ คนเข้าเว็บไซต์จะรู้สึกได้ทันทีว่าเว็บไซต์นั้นร้าง (นึกภาพว่า มีหัวข้อ สถานะประจำเดือน แต่ข้อมูลล่าสุดเป็นหกเดือนที่แล้ว) อาจจะต้องย้ำสักหน่อยว่า ข้อนี้ กำลังพูดถึงเว็บไซต์สำหรับธุรกิจ ที่ไม่ได้จำเป็นต้องรักษาฐานผู้อ่าน หรือต้องการให้มีการเข้าชมซ้ำๆ ในระยะยาว

ปิดท้ายด้วยช่วงโฆษณาคอนโด G-Haus สุขุมวิท 109 ขนาด 37-50 ตารางเมตร ราคาล้านกลางๆ เข้าไปดูกันได้นะครับ (ไม่มีคูปองส่วนลดแจก)

4 Comments